หน่วยการแผ่รังสีความร้อน ม้านั่งฝึกอบรมในโรงเรียน อุปกรณ์ห้องปฏิบัติการโรงเรียน อุปกรณ์ฝึกอบรมด้านความร้อนเพื่อการศึกษา

ZT0007 หน่วยการแผ่รังสีความร้อน ม้านั่งฝึกอบรมในโรงเรียน อุปกรณ์ห้องปฏิบัติการโรงเรียน อุปกรณ์ฝึกอบรมด้านความร้อนเพื่อการศึกษา
1 ภาพรวมผลิตภัณฑ์
1.1 ภาพรวม
แท่นทดสอบการถ่ายเทพลังงานรังสี ZT 0007 เป็นอุปกรณ์ฝึกอบรมและการสอนที่ห้องปฏิบัติการใช้เพื่อตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงในการถ่ายเทพลังงานรังสี แท่นทดลองประกอบด้วยแหล่งกำเนิดรังสีสองแหล่ง ได้แก่ ตัวแผ่รังสีและตัวปล่อยแสง (สามารถปรับกำลังการแผ่รังสีได้) รังสีความร้อนจะถูกตรวจจับโดยเทอร์โมไพล์ และรังสีแสงจะถูกบันทึกโดยโฟโตมิเตอร์ ชิ้นส่วนทางแสงต่างๆ ถูกติดตั้งบนแท่นแสงระหว่างตัวปล่อยและตัวตรวจจับ และสามารถอ่านระยะห่างระหว่างชิ้นส่วนทางแสงแต่ละชิ้นได้จากไม้บรรทัดตามแนวแท่นแสง คุณสามารถหมุนเครื่องวัดความสว่างเพื่อศึกษาว่ามุมตกกระทบส่งผลต่อความเข้มของรังสีอย่างไร ชิ้นส่วนทางแสงที่เหมาะสมใช้เพื่อศึกษาการสะท้อน การดูดซับ และการส่งผ่านของวัสดุต่างๆ ที่ความยาวคลื่นและอุณหภูมิต่างๆ การทดลองสามารถตรวจสอบกฎการแผ่รังสีของ Kirchhoff กฎของ Stefan-Boltzmann กฎระยะทางและทิศทางของ Lambert และกฎการถ่ายเทความร้อนพื้นฐานอื่นๆ ค่าที่วัดได้จะแสดงบนเครื่องขยายสัญญาณวัดในรูปแบบดิจิทัลโดยตรง หรือสามารถส่งไปยังส่วน PC ผ่าน USB เพื่อการประมวลผลเพิ่มเติมได้
1.2 คุณสมบัติ
แท่นทดลองการถ่ายเทพลังงานรังสี ZT0007 สามารถวัดความหนาแน่นของฟลักซ์ความร้อนจากรังสีได้อย่างแม่นยำ และตรวจสอบกฎพื้นฐานของการถ่ายเทความร้อนจากรังสีบนพื้นผิวได้
มุมกำลังของแหล่งกำเนิดรังสีของแท่นทดลองสามารถปรับได้อย่างต่อเนื่องและราบรื่น
โต๊ะทดลองมีกระดานดำ กระดานไวท์บอร์ด และตัวกรอง เพื่อจำลองพื้นผิวการแผ่รังสีที่แตกต่างกัน เช่น วัตถุดำ วัตถุขาว และวัตถุโปร่งใส
ข้อมูลชั่วคราวระหว่างการเปลี่ยนแปลงของแท่นทดลองจะแสดงผลโดยตรงบนเครื่องขยายสัญญาณวัดในรูปแบบดิจิทัล
ข้อมูลของปริมาณทางกายภาพต่างๆ ในกระบวนการเปลี่ยนแปลงของแท่นทดลองยังสามารถส่งไปยังพีซีผ่านอินเทอร์เฟซ USB เพื่อการประมวลผลเพิ่มเติมได้

2.1 การแผ่รังสีความร้อนและการถ่ายเทความร้อนจากรังสี
2.1.1 แนวคิดของการแผ่รังสีความร้อน
การแผ่รังสีความร้อนเป็นปรากฏการณ์ที่วัตถุแผ่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเนื่องจากอุณหภูมิของมัน เป็นหนึ่งใน 3 วิธีของการถ่ายเทความร้อน วัตถุทุกชนิดที่มีอุณหภูมิสูงกว่าศูนย์สัมบูรณ์สามารถสร้างการแผ่รังสีความร้อนได้ ยิ่งอุณหภูมิสูง พลังงานรวมที่แผ่รังสีก็จะยิ่งมากขึ้น และส่วนประกอบคลื่นสั้นก็จะยิ่งมากขึ้น สเปกตรัมของรังสีความร้อนเป็นแบบต่อเนื่อง และช่วงความยาวคลื่นในทางทฤษฎีสามารถอยู่ในช่วงตั้งแต่ 0 ถึง ∞ โดยทั่วไป รังสีความร้อนส่วนใหญ่อาศัยแสงที่มองเห็นได้ซึ่งมีความยาวคลื่นยาวกว่าและรังสีอินฟราเรดในการแพร่กระจาย เนื่องจากคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าต้องอาศัยตัวกลางใดๆ รังสีความร้อนจึงเป็นวิธีการถ่ายเทความร้อนเพียงวิธีเดียวในสุญญากาศ
คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าของรังสีความร้อนจะถูกกระตุ้นเมื่อสถานะการเคลื่อนที่ทางความร้อนของอนุภาคขนาดเล็กภายในวัตถุเปลี่ยนแปลง ตราบใดที่อุณหภูมิของวัตถุสูงกว่าศูนย์องศา วัตถุจะเปลี่ยนพลังงานความร้อนเป็นพลังงานรังสีและปล่อยรังสีออกมาภายนอกเสมอ ในขณะเดียวกัน วัตถุก็จะยังคงดูดซับรังสีความร้อนที่ฉายจากวัตถุรอบข้างลงบนพื้นผิวของมัน และเปลี่ยนพลังงานรังสีนั้นกลับเป็นความร้อน การถ่ายเทความร้อนด้วยรังสีหมายถึงผลรวมของการแผ่รังสีและการดูดซับซึ่งกันและกันของวัตถุ เมื่อวัตถุอยู่ในสมดุลทางความร้อนกับสิ่งแวดล้อม การแผ่รังสีความร้อนบนพื้นผิวของมันจะยังคงดำเนินต่อไป แต่การถ่ายเทความร้อนด้วยรังสีสุทธิจะเป็นศูนย์